God in a Cone – Earth My Prison Review

God in a Cone – Earth My Prison

De band: 

God in a Cone is een Griekse band die opgericht is in 2016 en in de afgelopen twee jaar vijf (!!!!) albums heeft uitgebracht en “Earth My Prison” is zelfs al weer het zesde album! In twee jaar!! En dat te bedenken dat het helemaal geen band is, maar een project. God in a Cone is Nikos Marinos, die in de studio bijgestaan wordt door Dimitris Delis, die de gitaar partijen inspeelt en tevens de boel produceert en mixt.

 

De muziek: 

Nikos Marinos heeft een grote muzikale smaak want het album lijkt wel een verzamelalbum van allerlei bands. Het eerste nummer ‘Necrology’ lijkt een intro, met Griekse, fluisterende en grommende, zang. Er is geen gitaar te horen, alles wordt met beats gedaan. Bijzonder duuster allemaal.

Hierna komt ‘Relief’ dat er direct door knalt als een hybride van Fear Factory en Ministry. Op een gegeven moment wordt het zelfs net zo dansbaar als Pain.

Daarna komt één van mijn favorieten, namelijk ‘Hard Day on the Moon’. Ik zeg één ding…….Journey! Eigenlijk vier, want ‘Don’t Stop Believing’ hoort er gelijk achteraan. Dat is hetgeen er als eerste te binnen schiet als ik het nummer hoor. Zo gaaf!

Daarna is het tijd voor een ballad, ‘Sell a Life’. Houden jullie het nog vol? Niet vreemd hè dat ik het net had over een verzamelalbum. Eerst dance, dan Fear Factory/Pain, daarna Journey en nu een ballad, in de stijl van Mr. Big. Je weet wel, van ‘To be with you’.

En hierna komt het tweede favoriete nummer van mij, ‘River Down’. Ook nu weer lijkt het op Pain. Maar nu ga ik iets zeggen waardoor ik uit MetalBoys geknikkerd wordt. Ergens lijkt het ook op de beide bekende Justin’s, namelijk de  Timberlake en de Bieber. AAAAAHHHHHHHHHRRRRRRRGGGGGGHHHHHH!!!!!!!!!! Nee dat kan toch niet? Jawel, dat kan wel. Het enige dat erg is, is dat ik het goed vind. Ik ken te weinig van beide Justin’s (poehey, gelukkig maar) om een nummer te noemen, maar er zit iets popmuziekachtigs in het nummer dat Bieberlake ook heeft. Als Griekenland met dit nummer naar het Eurovisie Song Festival gaat, gaan ze hoog eindigen, mark my words! Het is funky, poppy en met halverwege de gitaren is het ook rock genoeg om een hit te worden.

‘XFool’ komt hierna en dat is een kruising van Ministry en Pain, ook wel een beetje Linkin Park. Dus fans van moderne metal die nu nog steeds lezen zullen wel iets in dit album zien. Tenminste, dat denk ik. De oale gekk’n die alleen death metal en black metal willen horen die zullen dit helemaal niks vinden.

Dan komt er met ‘Inside the Globe’ een eind aan dit album. Het langste nummer bevat ook de meeste variatie. Ik hoor Creed, maar ook Coal Chamber en Red Hot Chili Peppers komen voorbij.

Als je dit allemaal gelezen hebt begrijp je helemaal wat ik bedoel met dat verzamelalbum. Echter ben je waarschijnlijk nu ook helemaal de kluts kwijt omdat je er nu kats niks meer van snapt! Dan moet je het album maar ergens op de kop tikken en er zelf je oordeel over vellen. Het is in ieder geval een bijzonder gevarieerd album geworden en de beste man kan goede muziek bedenken en ook nog eens goed zingen!

Dit is moeilijk te beoordelen maar de volle 666 punten op de schaal van MetalBoys heeft ‘ie wel verdient. Een normale notering ook. Dus als we gaan meten van 0 tot 10 komt ik zeker op een: 7.9 uit 10 punten!

 Wil je informatie over God in a Cone en/of het album “Earth My Prison”, check dan ook zeker de Facebookpagina van God in a Cone op: https://www.facebook.com/godinacone/

Tekst: Frank Joustra