Grim Ordeal – Embrace The Darkness Review

Grim Ordeal – Embrace The Darkness

(Into The Limelight Records, release: 25 mei 2018)

 

Laatst kregen we van Otto Donk de vraag of we bij MetalBoys ook recensies schreven. Natuurlijk doen we dat! En hoppa, we kregen de nieuwe van Grim Ordeal toegeschoven!

Even de bandleden voorstellen:

  • Otto Donk: Zang
  • Raymond Groenink: Gitaar
  • Edwin Kral: Gitaar
  • Bryan Zwiers: Basgitaar
  • Rob Pol: Drums

De nieuwe zilverling heet “Embrace The Darkness”. Ik kreeg de muziek, digitaal dus ik kon niet op de hoes afgaan of iets dergelijks, en zette deze in de VLC afspeellijst. Ik had hiervoor nog niets van de band gehoord. Ik hoorde dat men death/thrash maakte, dat was alles. Gezien de naam en de albumtitel dacht ik gelijk aan Amon Amarth. Nou, dan schrik je wel even, want het heeft niks met deze Zweedse Vikings te maken. Nee, uiteindelijk kun je de muziek beter linken met oude Machine Head dan met Amon Amarth.

Met trots wordt vermeld dat de mix en mastering is gedaan door JB van der Wal. Oh jee, ben ik dan zo’n kneus dat ik niet weet wie die beste man is? Tenminste, voor het zelfde geld staat JB voor Josefina Bertha? Uiteindelijk blijkt het Joh Bart te zijn en kennen we de beste kerel van, onder andere, Herder, Dool, Aborted en Lugubre, waar hij de gitaar en basgitaar hanteert. Hij heeft ook een waslijst aan bands geproduceerd, gemixt en gemasterd. Waar zouden we toch zijn zonder internet tegenwoordig?

John Bart heeft een goede klus geklaard, het geheel klinkt moddervet. Ondanks dat het moddervet klinkt zou ik het bestempelen als thrashmetal en het hele deathmetal gebeuren achterwege laten. De gitaren zijn niet dermate laag gestemd dat er van deathmetal nauwelijks sprake kan zijn en de ‘grunt’ klinkt een beetje zoals Robb Flynn dat vroeger ook deed en de beste man speelde nooit deathmetal. Chuck Billy grunt nog heftiger en Testament is toch echt thrashmetal.

Nu ik deathmetal weggestreept heb kan ik een veel betere recensie schrijven. Zou ik het deathmetal aspect er in laten was ik klaar, middelmatig vijfenhalf, zesmin. Nou daar zit niemand op te wachten. Als thrashmetal is het allemaal een stuk interessanter.

Kijk, er wordt wel gegrunt, maar dit neemt niet de overhand. Instrumentaal is het ook veel meer dan het lompe deathmetal gebeuk. Hier in het oosten heb je Distillator, die goed hebben geluisterd naar Kreator, Sodom en Destruction. Deadly Alliance luistert veel naar Slayer. Grim Ordeal luistert, volgens mij, veel naar Testament, Machine Head, Mercenary en Exodus.  Dit allemaal opgenoemd te hebben ben ik van mening dat bij dat concert van Distillator en Deadly Alliance, dat ik laatst al mijmerend heb bedacht bij Deadly Alliances recensie, Grim Ordeal ook wel mag plaatsnemen. Heb je een echte ‘Triple Thrash Threath’!

Het album zit goed in elkaar en thrashmetal liefhebbers zullen dit te gek vinden. Wel lullig dat ik dit dan nét moet recenseren. Mijn favo thrash artiesten zijn Slayer en Kreator en hier heeft Grim Ordeal niet veel mee te maken. Verder luister ik vooral naar black metal en death metal (laat die HM2 maar ronken). Maar je bent recensent of je bent dat niet en een objectief stuk schrijven moet je dan ook gewoon kunnen.

Ik zit nu net toevallig ‘Salvation’ te luisteren. En in de zang hoor ik opeens oude Sentenced terug. Het hele nummer geeft me trouwens het gevoel alsof Sentenced en  Amorphis samen een soort thrash nummer schrijven. Dit is natuurlijk vreemd geschreven zo, maar dit geeft wel direct weer hoeveel lagen er wel niet in de muziek zitten. ‘Murder of Crows’ lijkt dan toch wel een beetje op een moderne Amon Amarth dat thrashmetal maakt en hun gitaren een stukkie hoger stemmen. Als je de vrouwenzang weg denkt en de boel wat steviger maakt, lijkt het hier en daar ook wel op Lacuna Coil. Nog weer een laag blootgelegd. Misschien dat in plaats van Lacuna Coil, het melodieuze werk van Hypocrisy een betere vergelijking is. Maar dan moet je wel direct rauwe thrashzang indenken in plaats van grunts en de gitaren zijn ook gelijk een stuk hoger gestemd.

Al met al een interessante schijf. In mijn ogen niet zwaar genoeg om death metal te zijn, maar toch die invloeden wel heeft. De melodie van Hypocrisy en Amon Amarth zeker wel heeft, gecombineerd met de melodie van Lacuna Coil. Dit mixen met Testament en Exodus en je krijgt Grim Ordeal. Ik ken mindere bands waarmee je vergeleken kunt worden.

Natuurlijk krijgt dit album ook de volle 666 punten van MetalBoys, anders had ik hem niet eens gerecenseerd. Maar in gewone mensentaal geef ik Grim Ordeal met dit album 7.8 uit 10!

Tracklist: 

  1. Revisit My Kingdom
  2. Ignore The Hunger
  3. Disillusion Of War
  4. Fight For The Empire
  5. State Of The World
  6. Beast Of Vengeance
  7. Salvation
  8. Desperate For Liberation
  9. Murder Of Crows
  10. Childs Whisper
  11. Terrorized
  12. Embrace The Darkness

Links: 

Tekst: Frank Joustra

1 juni Het burgerweeshuis, Deventer